Het heerlijke middagje was gekomen, black friday geheten

Het was wandelen geblazen, niet letterlijk natuurlijk. Deze keer naar buiten. Wel letterlijk nemen dit. Wat het echt spannend maakte was de vaagheid van elkaar ca zo laat te gaan treffen. In deze bruisende regio kun je daar niet al te zeker van zijn. HH was niettemin evenals HF rond 13.00 uur de Rhoon alwaar je (na eerst te zijn ingestapt natuurlijk) d metro weer kunt verlaten. En warempel, daar troffen beide wereldreizigers me - en elkander. HH had een zeer vermoeiende reis achter de rug de oorzaak gelegen liggend in het feit van heel druk en de hierbij horende gedrevenheid. 

Wij kozen een route die ons eerst maar eens langs de kerk in Rhoon gaat voeren,

maar ook het wapen wordt niet vergeten. Even dachten wij nog erover na om hier te gaan na-borrelen maar hoe dat afliep vertellen wij het best later. De kerk staat in het echt natuurlijk niet scheef, maar hier wreekt de alom afwezigheid van de nuance zich. Na dit heel goed te hebben bekeken ging het voorwaar langs de zijkant van het kasteel.

Er valt hier wat de wandelen dat de pret niet drukt, en hondenbezitters deden zich tegoed aan uitlaatmogelijkheden met hun al dan niet luisterende viervoeters. Wij konden daar niet al te lang bij stilstaan aangezien wij echt verder moesten. Al gauw verlaat je dan Rhoon alwaar wij stom als het klinkt vergaten een voordelige kerstboom aan te schaffen. Maar volgens de HH zijn elders ook gelegenheden vindbaar waar men dergelijke transacties wenst uit te voeren. Over de actuele boomprijzen daarom geen nieuws.

Wij daarentegen togen de natuur in en gingen niet echt van harte op zoek naar een kasteel wat al een aantal jaren zoek is. Eerdere expedities van de HH waren niet sucvijfvol uitgepakt dus wellicht veel hier eer te behalen, het geen de HH echt wel eens verdienen vinden zij zelf.

Kort en goed: wij vonden het weer niet. Daarentegen wel bomen, soms natte wandelpaden en meer van dien aard. Het weer zat goed mee, zelfs enige warmte overviel de HH als een warme fleece. Net toen wij dachten Rhoon te hebben verlaten waren wij er alweer. De moed zonk de HH in de soms nog nieuwe schoenen.

Geen tijd om te dralen dus voorwaarts. Poortugaal moet bereikbaar zijn. En zie daar, men heeft ook een kerk. Zowel direct zichtbaar maar ook nog na het oversteken. Tja, wat valt er nog aan toe te voegen. Let op de route planner want verkeerd wandelen ligt op de loer.

In Poortugaal kent men ook een soort winkelcentrum te alwaar ook wat nijverheid gaande is. Wij bekeken het van veilige afstand. Een prachtige boerderij en een een statig gebouw hebben wij wat langer bekeken.

Bij het verlaten van Poortugaal troffen wij een aan HF bekende dame die haar hond uitliet. Het beest was dermate van nieuwsgierigheid en onberekenbaarheid voorzien dat in toom houding moest zijn. Niettemin werden de HH zeker geduld. Het treffene verliep zo voorspoedig dat wij elkaar enige tijd op de voet voet volgden. Maar bij de dorpsgrens gingen wij dan samen weer verder naar Rhoon alwaar middels roltrap de metro werd bereikt. Even opletten hier, want voor je het weet sta je op de akkers en dat was nu niet de bedoeling. 

Wij togen deels onder de grond en de maas naar beurs alwaar vandaan in de Witte de Withstraat een horeca werd gevonden en benut.

Hoe donkerder de bieren hoe moeilijker zitmeubilair bleek maar weer eens al te waar.

Tot de volgende keer maar weer.

Wandelen in de zon: de HH zijn er voor te porren.

Na een overslaweek werd het weer ruimschoots tijd voor een buitenactiviteit door de HH. Plannen waren er zat en zodoende werd besloten om wederom een route vanaf ongeveer metrohalte Capelle Centrum. HH had HF vriendelijk verzocht deze keer een rugzak mee te nemen. De reden daarvoor was heel simpel.

Aangezien de NS een vertraging voor HF in petto had, werd het startmoment ietsjes later dan gepland. Maar er was geen man overboord, zodat toch nog voor 13.00 uur gestart kon worden. Het uiteindelijke doel van de wandeling lag ergens in Rotterdam.

Nog maar nauwelijks onderweg deed vlak voor ons deze Harry een mooi staaltje turndicipline op de evenwichtsbalk. Door de verrassing vergaten de HH een cijfer geven. De drie andere Harries, die we later tegenkwamen konden dat niet verhelpen. De politieagenten hadden blijkbaar haast, zodat het een lawaai van jewelste was.

De flexibiliteit van de HH bleek weer eens, want HH vulde de oorspronkelijke route op geheel eigen wijze in. Dat was een aangename verrassing voor HF. Zo ging het door de winkelstraat, waar voor slechts 9 euries uw broek korter gemaakt kan worden. In dezelfde straat, wist HH uit eigen ervaring te vertellen, worden auto's van hun beschadigingen verlost. De in de zon en op straat rollende poes had daar dan weer geen weet van. Een dame rende naar de metro en wij belandden in Rotterdam op de Kralingseweg namelijk.

Deze leidde ons onder de A16 door, waarop werd besloten het Kralingse bos in te gaan middels het Statigelaantje. Het alarm dat afging, was voor HF een herinnering voor inname van medicatie.

HH maakte van de onderbreking gebruikt om het plaatselijke waterpeil te onderzoeken. Dat zorgde er voor, dat hij de nieuwe woonwijk Nieuw Kralingen aanroerde. HF wist van het bestaan niet af en werd nieuwsgierig.

De bezichtiging liet nog even op zich wachten, want eerst diende zich onder andere prachtige uitzichten over de Kralingse Plas aan en uiteraard het Hertenkamp. De nieuwbouw volgde en HF stond versteld van de hoeveelheid woningen en de variatie daarvan.

Hierna kwam de oversteek van de Boezemlaan, zodat het ontvangst in het Oude Noorden kon plaatsvinden. Inmiddels was ook besloten waar de HH de aan de wandelingen onlosmakelijke na-versnaperingen zouden gaan nuttigen. Op Café Postiljon was de keuze gevallen. Hoewel de meneer in de rolstoel wist te vertellen, dat het buiten goed vertoeven was, kozen de HH van de binnenruimte. Deze bleek groter te zijn dan onze verwachting. Biljarten kan je er zelfs. En dat dan ook nog eens een keer onder de toeziende ogen van Betty Boop, Lucky Luke en Obelix. Helaas was de Eeuwige Jeugd niet meer op voorraad, maar het aanbod van de Tripel Karmeliet konden we niet weerstaan.

Dat samen met de overheerlijke gehaktballetjes in tomatensaus was een mooie afsluiting van de zonovergoten wandeling. Oh ja: HH had voor HF leesbladen en een geluidsdrager meegenomen. HF overhandigde HH ter onderzoek een externe harde schijf.