Ardennen - dag 1 La Roche

Yes. Wandelen Heeren en de Ardennen. De een laat het gaan voor de ander een natte droom. De Heeren (HH) zijn hier graag gezien

Een strakke auto route met een oplaadpunt met koffie bij Maastricht bracht ons snel in ons 🏠.

We kenden dit van vorig jaar en het was ons zo goed bevallen dat dit jaar la Roche zich kon en mocht verheugen op een wederzien met de HH Wij konden al eerder in ons verblijf dus na het noodzakelijke gedoe konden we aan de wandel zo na 15.30 uur

Vooral mooie uitzichten stonden op het programma dus puur genieten van klim en afdaal werk. Onderweg genoten van de uitzichten. Terug in la Roche de super bezocht voor wat bier voorraad en daarna een café. Wat speciale bieren gekozen met de hier bekende worst en kaas plank Terug naar de woning voor de benodigde opfrissing en daarna naar de lokale chinees. Heerlijk kunnen eten en dan weer naar de woning waar wij genoten van Monty Python ultimate collection dvd 1. Heerlijk

Tegenwerking

"Men" wilde blijkbaar en ontegenzeggelijk niet dat de HH deze vrijdag aan de wandel gingen. Eerst kon HH nauwelijks naar Rotterdam-Zuid afreizen omdat hij met een echte trein wilde komen of zie daar: we gooien de metro op slot vanaf Voorschoterlaan. Had men de HH gebeld of anderzijds op de hoogte gesteld? Neen. Pot-piet-dorie

Maar hebben de HH tijdens de 2e wereldoorlog ooit opgegeven? Niemals. Daarom met verenigde krachten de elementen trotserend spraken wij af op die vermaledijde voorschoterlaan. HF had een tramvoor zichzelf verordonneerd en HH schikte zich in zijn beperkte metrolot.

Hoe dan ook was het weerzien bijzonder hartelijk aangezien er weer enige tijd was gepasseerd sinds de vorige. Het moment is bijna aangebroken dat de nu al legendarische carrières van de HH een einde naderen. Jammer maar wij dragen boomstammen over aan de volgende lichting.

Waarschijnlijk schuldbewust had de RET gezorgd voor een erehaag bij het uitstappen en het moge gezegd. Kosten en moeite.

Wij daarentegen togen aan de wandel en u kent inmiddels het verloop. Eerst de wereldproblemen de wereld uit en daarna persoonlijke dingetjes. Over beide zaken kunnen wij niet teveel zeggen aangezien voorkennis-situaties aan de orde van de dag zijn en de HH niet hiervan de basis willen vormen hoe gemakkelijk het hun ook zou afgaan.

Daarom de met noeste arbeid van HF samengestelde route volgend ging het eerst maar eens richting en

ook door het Kralingse Bos. De oplettende lezer zal zien dat er alles aan gedaan is om u een nieuwe presentatie voor te schotelen zonder hierbij veel in herhaling te vervallen. Onze tijd is daar zeker te kostbaar voor.

Zoals u wellicht wist was deze plek ook de basis van dit ritueel waarvan u nog steeds gratis getuige mag zijn. Maar met die importheffingen op de loer kunnen wij dit niet blijvend garanderen. Wilt u een negatieve verrassing voor zijn dan kunt u nu alvast 10% van uw jaarinkomen overmaken. Op die manier blijft u verzekerd van fraai en onderhoudend proza met leuke afbeeldingen die wij al voor u hebben ingeplakt.

Na de natuur volgde de stad in al zijn glorie maar ook minder leuke dingen zoals veel mensen, herrie, toch
wel vuil op straat. Maar dat hoort er ook bij. En omdat het onwaarschijnlijk mooi weer was genoten de meesten daar zeker in de buitenlucht van. Voor HH ligt hier nog recente geschiedenis maar hiervoor geldt hetzelfde argument als hiervoor.

HF had plekken ontdekt die zowel voor de HH als voor de bewoners nieuw zullen overkomen. Voor HH extra werk om de route goed in de gaten te houden (spoiler alert, een keer ging het mis) zodat hij zeker bij de les bleef. 

Zo bij de Hofbogen kwam het idee om de route te laten samenvallen met een terrasgenot en zoals de HH democratie nou eenmaal werkt kwam dit er ook van.

Angst omtrent geen zitplaatsen bleek onterecht en zodoende genoten wij per persoon twee maal hetzelfde hemelse bier uit het land zuidelijk van ons en de ballen via via uit Spanje (althans dat zegt de marketing).

Morgen lijkt dit mooie weer alweer voorbij maar u heeft dit verhaal nog wat zich ook tijdens een regenbui binnen gezeten in uw ongetwijfeld knusse woonkamer prima laat consumeren.

Proost!

Goed over landgoederen wandelen vanaf Leidschendam naar Voorburg en terug

In verband met deze dag namen de HH het openbaar vervoer naar Leidschendam (L) om de landGOEDwandeling (L)-Voorburg te doen. HF zonder telefoon, want die had zo geen zin in deze route. Omdat deze wandeling op een speciale wijze zou moeten worden afgesloten, gingen de HH voor hun doen best wel wat vroeger op pad. Aangekomen te (L) mocht HF (als troost) van HH kiezen, hoe de aansnijding van de route zou zijn. In verband met de waaiwindrichting werd dat met de klok mee.

Zoals gewoonlijk hadden de HH veel stof tot praten en passeerden niet alleen vele onderwerpen, maar daarbij en tijdens ook nog dit monument. Het zal u niet ontgaan zijn, dat het helaas tegenwoordig erg schort aan zowel de Vrede als de Vrijheid. Na nog wat kunst en een molen werden we getrakteerd op het het eerste nest van een zwaan, Dit laatste enkel en alleen omdat we weer eens ergens niet langs konden en dus een alternatief en vervangend stukje aan de route dienden toe te voegen.

De beloning was navenant. Heeft u wel eens gehoord van of gezien het plastiek genaamd "Spelevaren" van Gerard van Remmen? Wij hadden dat niet, maar dit is um. Na een warrig verhaal over een hek uit België en een aanpandige kunstwerkbal traden we het mooie oude centrum van Voorburg binnen.

Herinneringen aan een bezoek aan the Fox en een daar bekeken voetbalwedstrijd daagden op. Onder het spoor en de snelweg door op naar het tot wooncomplex omgedoopte kerkgebouw de Fonteyn en het voormalige Diaconessenhuis, gevolgd door de plek, waar we onze bammetjes konden eten. Dat lukte wonderwel en HH moest en zou achter het elektriciteitshuisje een kijkje nemen. HF hield de wacht. Na de lunch volgde een boom, waar HF in eerste instantie niet onderdoor kon. Door adviezen van HH lukte het hem uiteindelijk wel. HH had nergens moeite mee.

Na het oversteken van Zuidvliet begon de terugweg lekker voor de wind. Tegemoetkomende fietsers en scooters hadden duidelijk minder plezier. De pret kon niet op, aangezien er ook nog een klein stukje Den Haag op ons pad kwam. Bij de Kerkbrug werd de Zuidvliet weer overgestoken. Aanvankelijk leek het of het park Vreugd en Rust via een deviatie aangedaan moest worden, maar men had een mooie nauwe doorgang vrij gehouden. Vlak voorbij de wijnverkoper geschiedde het, dat, terwijl HH een foto maakte van Maria met haar zoontje, er een lachende fietser voorbij kwam. Wat een wonder!

Na een derde en vierde oversteek van de Zuidvliet werd het laatste stukje van de oorspronkelijke route overgeslagen, aangezien de lengte van de wandeling een stuk meer is dan de door de makers genoemde 10 kilometer. Het metrostation Leidschendam-Voorburg werd weer betreden. Op naar Rotjeknor was nu het devies. En dat gebeurde dus ook. Na rijp beraad viel de afbierplekkeuze op Walenburg. Daar werden we met het woord "vrienden" begroet. Een soort van thuiskom-gevoel deed zich bij ons voor. Op advies van de uitbater Tom, die door ons dan ook als medevriend werd betiteld, begon het feest met Siren Broken Dream stout. Heerlijk en zeker niet vies.

De Vocation Naughty and Nice daarna gekozen werd begeleid door de voortreffelijke en onovertrefbare huisgemaakte gehaktballetjes van mama. Mama was toevallig op bezoek in de zaak. De fluitende jonge serveerster bracht ons aansluitend de Kromme Haring Beluga. Alles was in harmonie met elkaar. Dat er in het café een enorm lange man en een vrouw met een akelige stem aanwezig waren, lijkt ons niet noemenswaardig. Een fantastische dag hadden de HH achter de rug. Vermeld dient nog te worden, dat alle foto's deze keer gemaakt zijn door HH. Tot een volgende.

Een tunnel of een brug, de HH komen erop terug

Bijkomen van de afgelopen week is er niet bij.

De vrijdag was alweer gereserveerd voor de wandelrituelen, nergens zo goed voelbaar dan in 010. Stemmen hadden de HH elk en een ieder op zich dan wel uitgevoerd. Vandaar deze positief stemmende wandeling. Deze keer verliep het echter toch weer anders aangezien slechts die ene reeds met het OV kwam. Wellicht kunnen sommigen onder en boven de lezers hier aanwezig zich iets dergelijks ook herinneren maar dan met die andere H.

Een kleine bekentenis: dit heeft alles te maken met alwaar geresideerd wordt. Zo het is gezegd. 

Deze keer ook niet rond 14 u starten maar zie daar, een vol uur eerder.  Dan heb je nog wat aan je halve dag. Samen met HF keerde HH feitelijk terug naar van waar hij een kwartier geleden was vertrokken. Ja zo gaan die dingen soms. Weet alles maar achteraf van te voren. Niet te doen. Niettemin bleek dit verrassend goed te passen in de te volgen strategie, te weten: beginnen bij het begin en stoppen bij het einde.

Via het Kralingse Veer, of zoals ooit gezegd werd: het Veer naar Kralingen, wat in feite dan weer een enclave binnen Capelle aan den IJssel is wat op diens beurt weer onderdeel is van het grotere Rotterdamse geheel, wat dan toch maar weer mooi binnen de Nederlandse landsgrenzen ligt, bereikten wij de of den IJssel en ging het rechtsaf naar Rotterdam. Het Zalmhuis is aan de rechterzijde opvallend aanwezig en links is een opstap voor de waterbus. Maar dat lieten de HH gewoon passeren.

Dan kom je vanzelf bij de Esch terecht en je gelooft het waarschijnlijk zelf niet maar daar heeft men een natuurgebied opgegraven. Wss was het er al maar werd het volk van den domme gehouden. Hoe het ook mogen wezen, de HH konden er doorheen wandelen zonder toegangsbewijs en als je goed oplet en alles meemaakt kun je 3 km lang rondwandelen. Dat deden de HH niet aangezien zij rechtuit zijn geboren en geprogrammeerd. 

En dan komen wij bij de titel van dit proza. Men is hier alleszins van plan om een tunnel of brug aan te leggen. Zoals de HH dit kunnen inschatten dient dit om deze zijde met de overzijde te verbinden. Maar hoe dan ook, daar is hommeles over ontstaan. Wij vermoeden ook dodelijke afloop gezien de macabere grafstenen houten en kartonnen borden. 

Zoals goede HH betaamt hebben wij bijgaand de oplossing voor handen: op de heenweg via de brug en op de terugweg door de tunnel. Dan is er geen verliezer en kent dit geschil uitsluitend victorie.

Dan toch via een grote of grootste watertoren en ineens ben je dan een zicht op Rotterdam aan het water rijker. Nou reken maar dat de HH hun ogen hebben vermoeid met voortdurend kijken. Vol weemoed merk je dan dat hoe dan ook deze wandeling zich ook naar het einde rept.

Wij konden dit mooi rekken door bij de Grieks ortodokse kirke naar binnen te gaan en door middel van vertelling vielen ons de schellen van de ogen. Welk een schoonheid en je hoeft er niet voor naar Griekenland zelf. HH wist nog te memoreren dat hij op de eilanden aldaar vaak witte kerken van deze aard heeft gezien. Dat maakte niet uit, het weer heeft dat op zijn of haar geweten. Nu weet u het ook.

Dan nog langs het depot, wat behoorlijk op de mensen afstraalt en onder begeleiding van Depeche Mode kon dan een van de binnenwegen worden bereikt alwaar een zonnig terras al gauw vertrouwd voelde.

Ballen maar ook bieren konden wij hier bekomen en daar gaven wij dan weer gehoor aan.

Nu, hier stopt het dan.

Hoeveel plezier kan een akker vol pijn opleveren?

Laten we wel wezen. Voor de tweede op rij deed zich een vrijdag de dertiende voor en de HH wilden toch gaan wandelen. Bijgeloof hebben de HH niet wat dat betreft. Dus een wandeling moest het zijn. HH sprak nog wat Duits, maar een pretdrukking leverde dat niet op. Waar dan? Het oosten van Pijnacker moest er maar eens aan geloven. Hemelwater noopte tot een start zo rond 14.00 uur en zo gebeurde het. Het OV was weer gewillig en dropte de HH op station Pijnacker-Zuid. Aanstaand gehei was daar aan de maak.

Een zeer bijzondere uitvoering van een gevogelte zorgde voor een warm onthaal; inclusief een iets te grote beker voor de HH. De vriendenband leed er niet onder.

Na zoveel moois kon zonder problemen de Soete Suikerbol genegeerd worden, terwijl versnipperde bomen in een vrachtwagen werden gegooid. In combinatie met wat hitsige eksters leidde ons buiten de bebouwde kom. Het was geen verrassing dat in het Oude Land een regenbui als traktatie kwam. De mededeling, dat het fietspad niet wordt gestrooid maakte vooral bij HF de tong wat los.

Een aantal stevige zitbanken, al dan niet met achterleuning, later had er een stop gemaakt kunnen worden bij Pleisterplaats de Hichte, maar ook hier boden we onze klandizie niet aan. Bij tol 't Meerhek werd gebaggerd en het opgezogen spul werd een paar honderd meter verderop op een lager gelegen weide opgespoten.

Op zich geen probleem, maar hierdoor werden de HH weer eens geconfronteerd met "Je kunt er niet door!!!". HH, reisleider vandaag, kwam met een fabeltastisch alternatief. Hierdoor konden, naast Pijnacker, ook Berkel én Rodenrijs zich verheugen op HH-bezoek. De sportvisser deed alles om onzichtbaar te blijven, maar de HH foppen is voor bijna niemand weggelegd. 't Manneke zag met lede ogen ons ook bij dit horecagebeuren gewoon voorbij gaan. De gebouwen aan de Westpolderstraat zijn rondom voorzien van de tekst van het gedicht van Hendrik Marsman "Denkend aan Holland".

Ook de huizen aan de Zilvergracht geven deze buurt een mooi cachet. Onder de N471 door en op naar de Groenzoom. Onmiskenbaar is daar sprake van een wijds uitzicht over boerenland en in de verte toch ook wel grote stad gebouwen. Op de paarden-route passeerden we desgevraagd rustig.

En toen was het alweer tijd voor de bebouwde kom van Pijnacker en weldra zorgde de RET voor terugkering naar Rotjeknor. Eigenlijk zonder overleg werd unaniem gekozen voor een ons bekend horecaf.

Kijken of deze week de door mama huisgemaakte gehaktballen wel geserveerd gingen worden. En jawel hoor, dat gebeurde. Tezamen met La Trappe Quadrupel de Kromme Haring Smokey zaten de versnaperingen weer helemaal snor. Ook de sfeer was er weer opperbest in Café Walenburg. Een dame met Limburgse oorsprong bood zich aan. Met name om een foto van de HH te maken. Waarschijnlijk door bovennatuurlijk genot werd de foto ietwat wazig. 

Hoort ......> Noord

Deze wandeling was reeds eerder gepland maar vanwege o.a. de oorlog in Iran moest dit worden uitgesteld. De HH hadden orde op zaken te stellen en deze omstandigheden kunnen soms de wandelplanning in de weg zitten. Daarom was het een uitgemaakte zaak dat we elkaar op Rotterdam centraal zouden treffen, voor de HH aan de achterzijde. (met uitzicht op een bepaalde platen en cd winkel).

Kortstondig overleg mondde uit in een wandeling conform de suggestie. HH zou deze taak op zich nemen, hetgeen moeilijk genoeg was aangezien er ook onderling conversatie zou plaatsvinden al is het maar om elkaar van de omstandigheden op de hoogte te brengen.

Maar los van de wereld om ons heen werd er toch gestart met de wandeling en dat ging vanuit het station rechtsaf.

Rotterdam Noord werd bezocht zodat wel heen als terug de hofbogen werden onderstoken. Altijd een mooi gezicht hoe men deze oude restanten nieuw leven heeft ingeblazen. De conversatie kende alleen maar hoogtepunten. Wat hadden wij elkaar veel te vertellen. Werkzaamheden, maar ook de pensioenen kwamen aan bod. Ook had HF het loodgieterwezen van werkzaamheden voorzien.  HH had zich vnl bezig gehouden met oppas-werkzaamheden onderling ingepast door middel van wandelingen.

Er wordt volop geïnvesteerd in deze wijk. Wat je ervan mag vinden is iets persoonlijks maar wij zagen wel positieve ontwikkelingen. En verrassend veel groene plekken/pleinen. Een ervan is de HH zeer bekend vanwege bieroverdracht.

De volkomen ontspannen ontmoeting met iemand uit Dubai was niet ingecalculeerd. Hij was met meerderen, dus niet alleen. Kennis van de Haagse schilderswijk was aanwezig. Wij voorzien een prachtige carrière bij een bewakingstoren in Brielle. Hoewel de HH normaal gesproken niet de beroerdste zijn moesten wij wel het gesprek stopzetten aangezien er veel meer van deze middag werd verwacht.

Het bezoek aan de voormalige gevangenis in 010-Noord vormde een hoogtepunt. Wat lijkt het de HH leuk om hier een bewoning te mogen doen. De drukte is om de hoek maar hier heerst rust en een mooie omgeving. Zie je wel dat het kan.

Niettemin een kleine 9 km weggestapt in ons 010, waarvan akte.

Borrelen en uiteindelijk niet spijzen deden wij op de Walenburg, waar drukte alom aanwezig was. Maar de HH konden plaatsnemen in de zon en werden later vergezeld door twee damesmeisjes die niet voor bier kwamen. (wellicht wel voor de HH?). Zij kozen voor droge witte wijn en spa rood. Wij lieten nadrukkelijk na om te informeren naar het waarom.

En dan nog dit: het onder bijzondere vriendelijke toon verwachte moment van overdracht van Spaanse ballen (6 stuks) vond deze middag niet plaats. Het is de HH niet gelukt het waarom boven water te krijgen. Laten we het erop houden dat er geen persoonlijke vete werd uitgevochten.

Bier:

Kees Barrelproject IPA

Kromme Haring Smokey

Kwaremont Blond

Maneblusser Wit

Ballen:

geen ondanks bestelling van 6 stuks

Het begon met 5 sluizen en later was de klei weg

De HH hadden ieder voor zich een tumultueuse week achter de rug en waren wel weer toe aan een gezamenlijke ontspannings inspanning. HF liet het uitkiezen der route graag aan HH over en die deed deze duit in het zakje.

Met het OV naar Vijfsluizen en dan al wandelend terechtkomen op de Kleiweg. Een mooi iets leek het ons allebei. Klokslag 12.30 begon de wandeling en onder de bezielende leiding van HH. Al snel doken er een aantal in de onmin geraakte sluizen op.

En onder het motto " Lekker een moment voor jezelf " kon 't Pure Genot beginnen. En dat deed het ook. Al pratende passeerden onder andere wandelaars, fotograaf, hond, vogels en een molen de revue. Nee, saai was het absoluut niet. De HH genoten van het al en aten al lopend de boterhammen. HF kwam nog een soort naamgenoot tegen genaamd Franciscus en potdorie nog aan toe aan het einde van de route nog eentje. Beiden niet van vlees en bloed, maar van steen. Bijdorp onthaalde de HH met vriendelijkheid.

Een plakkaat op straat. Deze mededeling geldt niet helemaal voor de HH, aangezien er hunnerzijds circa 13 km werden afgelegd. Maar toch. Er volgde een hartelijke onthaal door een vijftal ganzen in het Beatrixpark, waar barbecueën  overigens verboden is. Bij de kinderboerderij was niet druk, dus kon men vrijelijk naar binnen.

De HH sloegen die stap over. Met verbazing maakten we kennis met het eindpunt van een spoorlijn, maar kon ons niet afhouden van het volgende buurtschap zijnde Windas. Daar ontstond wat commotie inzake de route. HH gebruikte twee verschillende routes door elkander, maar uiteindelijk bleek de gele lijn de juiste te zijn. Onder de spoorrails van de spoorbrug Kethel door durven de HH best wel, maar zijn toch voorzichtig op het moment er een trein overheen dendert.

HH deed nog even aan Bamboeverering en toen kon via de langere route de Poldervaart worden overgestoken. Weinig nieuws daar. Dat kwam pas aan het einde van de Polderweg de Schiedamse Schie middels de brug werd overgestoken. Schepen met zware slagzij! Maar zo te zien geen man overboord.

Bij Rijksmonument Hondermorgen (17e eeuw) was de schrik dan ook al over. Bij de Rotterdamse Schie viel het op, dat de waterstand hier en daar zo hoog was, dat het niet veel scheelde, of het water zou de achtertuinen zou kunnen binnenstromen.

Bij de IJskelder doet men aan natuurtesten, onder andere met het kunstwerk ooievaarstoren (Het Ulverbeen). Een molen en een erg grote bouwval later volgde nog een ontmoeting met een klein hondje en het bazinnetje (hihihi). Met zicht op de eerder genoemde 2e Franciscus de V.O.C. Kleiwegbrug genomen en even later tram 6 bestegen. Deze werd verlaten op de Noordsingel om even later aan het Noordplein bij Postiljon naar binnen te gaan.

Daar kregen we Affligem Triple en een Duvel, maar geen pittige gehaktballetjes. Die werden vervangen door tomaat mozzarellakroketjes met pestomayonaise. Jummie! Dat geheel werd na een proefglaasje gevolgd door Noorderwiend van Texels makelij. Nog even gezamenlijk naar Rotterdam CS en dat was het dan weer.