Vrij vertaald uit het Limburgs en met dank aan Rowwen Hèzze. En waarom deze titel? Komen we op terug. Een nieuwe wandeldag was aangebroken en de HH hadden er duidelijk zin in, ondanks de voorspelde en dus beloofde hoeveelheid regenwater. En aangezien menig ketel gemaakt is voor water, werd op voorspraak van HH een route gekozen bij en door Kethel. Deze dus.
Hoewel OV de laatste keren de voorkeur genoot, moest bij gebrek aan passend OV de auto van HH voor vervoer zorgen. En dat gebeurde dan ook. Uitgezwaaid door VM ging het op nar de Zwaluwlaan in Schiedam. Een voortvarende rit later werd zonder keuzestress de auto geparkeerd bij de kerk aan het Noordeinde en kon het schoenenritueel beginnen. Een mooie wijk trouwens daar met veel authentieke gebouwen.
Al snel begroetten een drietal eenden ons luidkeels. Als dat geen mooi voorteken was, wisten we het ook niet meer. Lekker snel al wat eigen inbreng en op naar een bankje , waarde boterhammen tevoorschijn werden gehaald en HH een schoen beter veterde. Dit alles gebeurde nog voor de ontmoeting met Sint Jacobus de Meerdere en het Heilige Hartbeeld.
Alpaca's en struisvogels liepen vrij rond in een afgesloten terrein en wij richting de voorbij rijdende trein. Na links schapen en rechts honden uit auto's volgde 1 van de vele vliegtuigen, die deze dag over ons heen vlogen. En inderdaad later tijdens de wandeling diverse boten. Ziedaar de titel verklaard. Door veel groen volgden de HH hun pad richting het buurtschap Kandelaar.
Daar werden we ontvangen door een allerliefst jong poesje, dat, onder toeziend oog van haar verzorgster, wat vrolijk buiten aan het snuffelen was. De Delftsche Schie begeleidde ons naar Overschie om uiteindelijk de Polderweg te bereiken. HH wist van een pand, waarvoor ooit belangstelling was vanuit de HH, dat dat er niet meer staat. Helaas dus. Maar goed, er zijn nog zat mooie panden aan deze weg.
Ook was er een zeer geschikte spiegel voor een selfie. HF merkte op, dat de hoogte van de Spoorbrug Kethel precies de juiste hoogte heeft om hem zonder hoofdbeschadiging door te laten. De paarden met een rode en de andere met een blauwe jas aan veinsden interesse. Nu was het de beurt aan Windas om ons door mooi groen te laten gaan.
De Poldervaart oversteken en het Dora Langenbergenpad volgen om uiteindelijk ook aan het einde van de wandeling wat eigen inbreng te kunnen doen. Bij de startkerk aangekomen fotografeerden de HH elkander tijdens het fotograferen der kerk.
Hiermee kwam de prachtige en vrijwel droge wandeling ten einde. De evaluatie vond plaats bij een ons bekende horecaf aan de Nieuwe Binnenweg en betrof kalfsbitterballen, bokbier van Lachouffe, bokbier van Brugse Zot en een rouge van Pauwels Kwak.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten