De eerste van 2026, althans in deze samenstelling. Met enig verdriet dienen wij u te informeren dat de Heeren afscheid hebben genomen van de groene jassen, elk afzonderlijk natuurlijk, zodat er nu geen sprake meer zal zijn van de Groene HH. Wellicht zal een gezamenlijk groen T-shirt nog wel eens herinneringen oproepen aan vervlogen tijden, maar wie (wij weten ook niet welke persoon ermee wordt bedoeld) zal het dan wel zeggen.
Bovengenoemde titel verwijst naar een legende die in Nissewaard al eeuwen de ronde doet. Er was eens lang, heel erg lang zelfs geleden een zekere Simon van Eck, geen familie van een bekend orgelbespeler uit Barneveld, die geen kippen hield. Ervan hield hij wel, maar bezit was altijd slechts tijdelijk. Om die reden stond hij in deze omgeving toch een beetje bekend als een los eindje waar dan ook nog eens een stukje aan ontbrak. Of zoals men hier zegt: "hie heb ze nie op een rij, maar deurmekander".
Jaren was Simon zoek maar ineens dook hij op in een bepaalde haven, want die kende men hier vroeger. Overal en nergens was je aan het wandelen en ineens..... weer een haven. Niets van dit alles in de huidige tijd natuurlijk. Wie wacht er nu nog op een haven in deze ongeduldige tijden? En het toeval wilde dat dit precies op de plek zou zijn geweest waar de HH zich nu bevonden. Zo zie je maar dat geduld altijd wordt uitgegeven.
Niettemin zijn er ook die zeggen dat een dikke duim hier de boventoon voert. Om dit dus voor eens an altijd op te lossen togen de HH dus deze kant op.
Onze conclusie na diepgaand onderzoek is dan ook: "het kan alle kanten op, maar wij zouden ook in Groenland gaan zoeken".
Maar pragmatisch was en is men in deze omgeving vandaar deze tenaamgeving.
Omdat dit verhaal te lang is om de haven een naam te geven is dit ingekort tot Simonshaven. Zo dan weet u dat ook maar weer.
Wij wilden wel eens weten of wij nog sporen konden terugvinden of beter nog keihard bewijs. Om die reden schoof HF de uitstapplek ietsje verder op zodat wij midden in fictieve akkers uitstapten. Nou die begroeting van de HH: daar had u bij kunnen zijn. Geweldig.
Apparatuur werd in stelling gebracht, handen werden geschud en daar gingen wij. Zoals bekend werden
eerst de wereldproblemen besproken maar omdat het er op dit moment gewoon vrij veel zijn werd besloten dit deels vandaag aan de orde te stellen en de rest maar voor ons uit te schuiven.
Ja en toen wij eenmaal Spijkenisse vaarwel konden zeggen was het een lang stuk door de polder omringd door vele vogels en daar hadden wij ons eerste bewijs te pakken. De plaats Simonshaven bestaat echt. Dat deel van de legende is dus waar. De haven en daarmee de begraagplaats van Simon werden wij niet gewaar. Verder wandelen en de ogen en oren open houden was dus gewenst. Nou dan volgen er nog meer stukken door de polder en zie daar, een meertje en vakantie woningen. Er werd hard gewerkt maar een 100% bezetting was er niet. Wij hebben hier nog de boterham genuttigd gezeten op een ingekorte bank, maar meer valt hier niet over te vertellen.
Daarom snel door, waarbij wij op enig moment werkelijk op de hielen werden gezeten door vertrekkende weidevogels die zeer brutaal gewoon over onze hoofden heen vlogen, onderwijl oorverdovend tekeer gaand. Wat hebben wij toch veel over om u geweldige verhalen te kunnen vertellen.
Nadien kwam Spijkenisse in beeld en wist HF een sluiproute die ons een retour naar de Akkers zou gaan besparen. Dus waarom nog hierover napraten? Nee dus, gewoon wandelen naar die metro.
Vrij snel daarna konden wij weer op pad. HF vroeg nog of wij onder water konden gaan. En goede vrienden regelen dat gewoon ter plaatse. Vandaar dat wij enige momenten u niet konden bereiken.
Eenmaal in 010 gingen wij deze keer wel door het fraaie centraal station en langs die bijzondere platenzaak. Voor ons was Walenburg echter belangrijk. Ook
vanwege de meer dan voortreffelijke ballen maar ook de bieren mogen er zijn, deze keer zonder ijsmuts. Wat een mazzelpikken zijn de HH dan toch ...
Volgende week bent u verzekerd van een week zonder de HH maar onze terugkomst is nu al legendarisch....
Geen opmerkingen:
Een reactie posten