Goed over landgoederen wandelen vanaf Leidschendam naar Voorburg en terug

In verband met deze dag namen de HH het openbaar vervoer naar Leidschendam (L) om de landGOEDwandeling (L)-Voorburg te doen. HF zonder telefoon, want die had zo geen zin in deze route. Omdat deze wandeling op een speciale wijze zou moeten worden afgesloten, gingen de HH voor hun doen best wel wat vroeger op pad. Aangekomen te (L) mocht HF (als troost) van HH kiezen, hoe de aansnijding van de route zou zijn. In verband met de waaiwindrichting werd dat met de klok mee.

Zoals gewoonlijk hadden de HH veel stof tot praten en passeerden niet alleen vele onderwerpen, maar daarbij en tijdens ook nog dit monument. Het zal u niet ontgaan zijn, dat het helaas tegenwoordig erg schort aan zowel de Vrede als de Vrijheid. Na nog wat kunst en een molen werden we getrakteerd op het het eerste nest van een zwaan, Dit laatste enkel en alleen omdat we weer eens ergens niet langs konden en dus een alternatief en vervangend stukje aan de route dienden toe te voegen.

De beloning was navenant. Heeft u wel eens gehoord van of gezien het plastiek genaamd "Spelevaren" van Gerard van Remmen? Wij hadden dat niet, maar dit is um. Na een warrig verhaal over een hek uit België en een aanpandige kunstwerkbal traden we het mooie oude centrum van Voorburg binnen.

Herinneringen aan een bezoek aan the Fox en een daar bekeken voetbalwedstrijd daagden op. Onder het spoor en de snelweg door op naar het tot wooncomplex omgedoopte kerkgebouw de Fonteyn en het voormalige Diaconessenhuis, gevolgd door de plek, waar we onze bammetjes konden eten. Dat lukte wonderwel en HH moest en zou achter het elektriciteitshuisje een kijkje nemen. HF hield de wacht. Na de lunch volgde een boom, waar HF in eerste instantie niet onderdoor kon. Door adviezen van HH lukte het hem uiteindelijk wel. HH had nergens moeite mee.

Na het oversteken van Zuidvliet begon de terugweg lekker voor de wind. Tegemoetkomende fietsers en scooters hadden duidelijk minder plezier. De pret kon niet op, aangezien er ook nog een klein stukje Den Haag op ons pad kwam. Bij de Kerkbrug werd de Zuidvliet weer overgestoken. Aanvankelijk leek het of het park Vreugd en Rust via een deviatie aangedaan moest worden, maar men had een mooie nauwe doorgang vrij gehouden. Vlak voorbij de wijnverkoper geschiedde het, dat, terwijl HH een foto maakte van Maria met haar zoontje, er een lachende fietser voorbij kwam. Wat een wonder!

Na een derde en vierde oversteek van de Zuidvliet werd het laatste stukje van de oorspronkelijke route overgeslagen, aangezien de lengte van de wandeling een stuk meer is dan de door de makers genoemde 10 kilometer. Het metrostation Leidschendam-Voorburg werd weer betreden. Op naar Rotjeknor was nu het devies. En dat gebeurde dus ook. Na rijp beraad viel de afbierplekkeuze op Walenburg. Daar werden we met het woord "vrienden" begroet. Een soort van thuiskom-gevoel deed zich bij ons voor. Op advies van de uitbater Tom, die door ons dan ook als medevriend werd betiteld, begon het feest met Siren Broken Dream stout. Heerlijk en zeker niet vies.

De Vocation Naughty and Nice daarna gekozen werd begeleid door de voortreffelijke en onovertrefbare huisgemaakte gehaktballetjes van mama. Mama was toevallig op bezoek in de zaak. De fluitende jonge serveerster bracht ons aansluitend de Kromme Haring Beluga. Alles was in harmonie met elkaar. Dat er in het café een enorm lange man en een vrouw met een akelige stem aanwezig waren, lijkt ons niet noemenswaardig. Een fantastische dag hadden de HH achter de rug. Vermeld dient nog te worden, dat alle foto's deze keer gemaakt zijn door HH. Tot een volgende.