Een heel lang Heerenpad vanaf de kerk

Vertrokken van huis wegens, de ene met trein en de ander de metro. Op en in Blaak deed zich een samenvoeging voor, eerst dwarszittend maar later in de enige juiste rijrichting. HH had de euvele moed om in Vlaardingen ervandoor te willen, HF stak hier behendig een stokje voor maar wel dusdanig dat HH hiervan niets begreep en voor de zekerheid maar bleef zitten.

Eenmaal is Maassluis kon ook HF de drang niet onderdrukken en verlieten wij
het metro stel en station. Korte paniek bij HF, wist HH wel de weg naar de molen? Nou dat kwam meer dan goed.

Eigenlijk als je dan eenmaal in Maassluis bent ga je er ook nagenoeg direct weer uit. Een korte blik op mooie pandjes en oude techniek en daar ging het dan richting de A20. Onderweg aan de linkerzijde het water en wat denk je, boten in hetzelfde water. Niet allemaal evengoed onderhouden maar dat weerhield sommigen niet ervan om er op en er af te komen. Wij denken dat men dit zo gewoon is en er geen overdreven aandacht aan schenkt. Zo ook de HH. Dat men de brug niet altijd afbouwt schijnt hier geen zeer te doen.

En ja hoor, onder de A20 door was het.

Bij Maasland aangekomen is het zaak om niet te ver het dorp in te gaan maar na oversteking van de drukke weg het water aan de rechterzijde te houden. U volgt dit dan enige tijd. De HH maakten van de gelegenheid gebruik om af te wateren (1 Heer) en de lunch tot hun te nemen (2 HH). De zitbank werd niet bezeten vanwege het ontbreken van de juiste temperatuur.

Met een overdreven omtrekkende beweging geraakt men dan van de andere zijde toch weer in Maasland.

Feitelijk door wat groen en langs wandeldames, sommigen met wandelhonden. Maasland was in feite gelijk gebleven zoals de HH vaststelden dus ook langs de fam van Beek wederom en als laatste het kerkhof voor de overledenen. Men houdt hier vast aan oude tradities.

Wij waren getuige van een leegroof maar de HH hebben zoals u weet geen tijd dergelijke details e/o futiliteiten te onderzoeken. Daarom ging het verder. Bijna werd ons dit onmogelijk gemaakt maar een korte conversatie tussen HH en een lokale aanwijzer voorzag in voortzetting. Echte bewoners dienen hier echter wel op te letten.

Nogmaals, wij denken dat het alleen de HH gegeven is om op dergelijke wijze het Heerenpad (v/h Kerkepad) te betreden. Met dit laatste is iets bijzonders aan de hand. Eenmaal op de route is het bestaande uit achter elkaar geplaatste stenen tegels en op het gehele pad betrapten wij slechts een tweetal uitzonderingen. Het duurt even en u wordt best wel van richting veranderd. Maakt echter niet de fout om
richting de hondenkennel te geraken. Wij zijn uw leven niet zeker.

Hebt u deze hobbel genomen (waakt u voor inhalers) dan is het vooral de linkerkant op wat ons terugbrengt naar Maassluis. Aan de linkerzijde zijn fraaie woningen, hoewel ook minder fraaie indien wij tot de eerlijkheid berusten. Maar ook nieuwbouw laat deze regio niet onberoerd. Scholen waren uitgaand dus werden wij vele malen verrast op voortrazende jeugd die ons ternauwernood wist te vermijden. Ach die dartelheid van de jeugd. 

Aankomend in Maassluis lieten wij het rondje om de kerk schieten, was al bekend. Nog een leuke blik op de haven en onderwijl herinneringen ophalend (hoewel, bij nader inzien hadden wij deze reeds bij ons) streken wij neder in een café. Het heeft uitstraling maar wij hebben kunnen achterhalen dat men dit pas een tiental jaren doet. 

En dan ........ BIER EN BALLEN

Gedurende ons verblijf werden wij door dames meisjes aan een ander tafeltje minzaam bekeken en nauwelijks hadden wij de HH-bipsen gelicht of afpakking van zitplaats was een feit. Dat men maar met Sperti-zalf aan de gang moet zeg...

Wij zijn tevreden en ca 13 km wandelpret achter ons latend togen wij huiswaarts. Vrede zij met u maar wellicht koopt men ook overlevingsspullen.