Sporen de HH?

Oh, jazeker. De HH schuwen noch de trein, noch de metro en idem de tram om te beginnen. Dit geschreven hebbende, komt de titel van vorige week gedeeltelijk terug bij deze keer. Wederom een heerlijk dag gedeelte zijnde de Sinternicoklaasavond deed zich voor. Maar waarom dan een wandeling door Barendrecht en omgeving? Logica ontbreekt en toch was dit de route. De trein bracht de HH samen op het station vernoemd naar de woonplaats. Een vorm van mist vergezelde ons. Na de luie slager (die waarschijnlijk zijn eigen vlees keurt en eet) volgde o.a. middenstand als deze kapper.

De humor staat naast de straat te alhier.

De beloofde natuur dook snel op en zodoende. Diverse paarden lopen daar, maar een exemplaar van een dergelijk paard troffen we evenwel niet aan. Hoe de HH ook zochten: een zitplaats bij de vogelkijkhut werd niet gevonden.

Wel een zonnebril. Dat al had tot gevolg, dat wandelend de bammetjes genuttigd werden. Na het schapenland werd duidelijk, dat aan de Achterzeedijk nieuwbouw wordt gepleegd. Via info over een 1953 dijkdoorbraak ontstond een moment van beraadslaging over de te nemen richting langs de thermen. HH was daar erg duidelijk over en met de klok mee was het devies. Ietwat confuus leidde HF het illustere duo ietwat met eigen inbreng op de gewenste wijze terug naar de thermen.

Dat onttrok aan HH een fabeltastische pose van danstechniek. Van de Barendrechtsebrug was niets meer te zien, zodat de bijnaam "brug naar nergens heen" ietwat duidelijk werd. Een rit met de Maasoever Spoorweg Barendrecht zat er helaas niet in voor spoorliefhebbers zoals we daar zijn.

Weldra ging de wandeling verder door het natuurgebied, waar we eerder acte de précence gaven. Inmiddels was de mistigheid wat ingedamd. Al keuvelend liepen we de bebouwde kom weer binnen. Koninklijke straatnamen zijn daar schering en inslag. HH herinnerde zich een moment van de afgelopen week, waarin hij uitgenodigd voor een kopje koffie met een gevulde koek erbij. Dat zorgde er voor, dat hij opperde om als HH eens tezamen naar een dergelijke samenkomst te gaan. HF lachtte daar zo aanstekelijk op, dat een tegemoetkomende dame haar ietwat bedrukte gezicht omtoverde met een brede glimlach.

Na wat geheen en weer met trappen (gewoon en spiraal) op en af zat de wandeling an sich er op en volgde een trienreisje naar Rotterdam Centraal. Vanaf daar een korte wandeling naar Café Walenburg. DSat altijd behulpzame uitbater voorzag ons van advies en bieren. De Kwaremont Bok viel enorm in de smaak bij ons, net als de mee geserveerde gehakballetjes. Aangezien HH als van een muts voorzien was, was de HF de gelukkige ontvanger van een muts met opdruk van het genoemde bier en het café. Het tweede bier was eentje van Brouwerij Moersleutel, waarin zowat de hele voorraad van de Chocoladefabriek van Sjakie was verwerkt. De HH spreken de hoop uit, dat ze niet door hun gedrag met Sint en Piet naar Spanje verdwijnen. Vooralsnog tot volgende week.